Naarmate ik ouder word, wordt wat ik maak, hoewel fraaier verbeeld, steeds enkelvoudiger van inhoud: liefde of geen liefde; en ouder worden; en dan de dood. Mijn werk is een reviaans spel met de regels van hoog en laag: enerzijds begeef ik me ontegenzeggelijk binnen de beeldende kunst, maar anderzijds geef ik me graag over aan mijn blinde liefde voor laag-bij-de-grondse volkscultuur: de roddelpers!
Huisvrouwenvlijt! Het levenslied! Het Eurovisie Songfestival!
Het onlosmakelijk aan keramiek verbonden glanzend glazuur en het pathetisch-religieus gevoel van scheppen zoals God de mens schiep sluiten naadloos aan op mijn idee├źn over esthetiek en zucht naar het opzichtige en daarmee geef ik vorm aan mijn artistiek uitgangspunt:

ik probeer me op de een of andere manier tot de beeldende kunst en de immer voortrazende wereld te verhouden terwijl ik tegelijkertijd twijfel aan alles: aan mezelf als individu in de echte wereld, als kunstenaar in de kunstwereld en aan de waarde, de legitimiteit en het nut van kunst zelf.